Farby I lakiery 
Klejenie drewna jest metodą bardzo odporną i często bardziej elegancką niż wykorzystanie gwoździ czy wkrętów. By meble, podłogi i elementy dekoracyjne były trwałe, należy dobrać klej odpowiedni do potrzeb.
Kleje do drewna można dzielić między innymi ze względu na ich budowę oraz na ich skład. Warto zapoznać się z oznaczeniami i nazwami, ponieważ różne gatunki drewna wymagają innego traktowania. Nie zawsze najdroższy dostępny klej okazuje się być najlepszym wyborem w danym przypadku. Czasem też wykorzystanie drogiego kleju specjalistycznego mija się z celem, ponieważ warunki wymagają wybrania najprostszego spoiwa.
Klej do drewna – jaki musi być skład?
Najpopularniejsze kleje do drewna to kleje polioctanowe, popularnie nazywane wikolowymi. Są bardzo uniwersalne, można stosować je zarówno do drewna miękkiego, jak i twardego. Nadają się także do łączenia materiałów drewnopochodnych, takich jak sklejka czy płyty wiórowe, a niekiedy również do innych materiałów. Kleje wikolowe mają specyficzny zapach i są łatwe w użyciu oraz ogólnodostępne. Właściwie powinny być obecne w każdym domu, w którym znajduje się drewniane wyposażenie – mogą okazać się bardzo pomocne przy różnego rodzaju naprawach.
Bardziej odporne od klejów wikolowych są kleje poliuretanowe. Ze względu na ich wysoką trwałość, można używać ich np. do klejenia schodów lub innych ciężkich elementów. Mają jednak dwie zasadnicze wady: po pierwsze, działają dość agresywnie na drewno, dlatego nie nadają się do klejenia delikatnych obiektów. Po drugie, tworzona przez nie spoina jest wrażliwa na światło słoneczne – pod wpływem promieni UV klej ulega osłabieniu.
Ostatnią grupę stanowią kleje alifatyczne (czy, mówiąc dokładniej, na bazie żywic alifatycznych). Są to kleje specjalistyczne, niezwykle mocne – zazwyczaj wystarczy delikatnie spryskać klejoną powierzchnię, by uzyskać oczekiwany efekt. Najczęściej wykorzystuje się je przy łączeniu drewna z innymi materiałami, jak tapicerki czy laminaty. Tego typu kleje są jeszcze bardziej agresywne od klejów poliuretanowych.
Jakie są klasy odporności klejów?
Drugim popularnym sposobem podziału klejów jest odporność na wodę. Podział ten dotyczy klejów mokrych, czyli w przeważającej mierze wikolowych. Odpowiednie oznaczenie znajduje się na opakowaniu z klejem.
D1 – klej w ogóle nie jest wodoodporny. Nadaje się do klejenia bardzo suchego drewna, najlepiej suszonego w piecu suszarniczym (zazwyczaj o wilgotności 8% – 10%).
D2 – nadaje się do klejenia drewna o wilgotności wynoszącej mniej niż 18%. Spoina może być narażona na krótkotrwały kontakt z wodą ściekającą lub kondensacyjną.
D3 – wbrew obiegowej opinii, nie jest to klej w pełni wodoodporny. Pokryte nim powierzchnie nie powinny być narażone na stały kontakt z warunkami atmosferycznymi, choć można wykorzystać je przy klejeniu elementów znajdujących się na zewnątrz. Dobrze znoszą długotrwałą wilgotność na wysokim poziomie oraz krótkotrwały kontakt z wodą. Ten klej nadaje się zarówno do drewna miękkiego, jak i twardego.
D4 – to w pełni wodoodporne kleje, choć jeżeli pokryte nimi elementy mają być stale wystawione na działanie warunków zewnętrznych, należy pokryć spoinę dodatkową warstwą ochronną. Kleje D4 nadają się również do klejenia drewna orientalnego, które ma swoiste wymagania ze względu na dużą zawartość olejów i żywic oraz naturalną odporność na wilgoć.
Jak przygotować drewno do klejenia?
Aby drewniane elementy zostały sklejone w sposób trwały, należy przygotować je w odpowiedni sposób. Oznacza to przede wszystkim wyczyszczenie powierzchni, które będą klejone, z zabrudzeń mechanicznych, tłustych plam i innych zabrudzeń. Dodatkowo, sklejane powierzchnie powinny bardzo dokładnie do siebie przystawać. Drewno powinno być przygotowywane bezpośrednio przed klejeniem – jeżeli nastąpiło to wcześniej niż na 24 godziny przed klejeniem, należy jeszcze raz przetrzeć papierem ściernym klejone powierzchnie (jest to związane z procesem utleniania żywicy).
Jeżeli klejone ma być drewno malowane, należy oczyścić z farby klejony fragment. Jest to konieczne, ponieważ w innym przypadku klej zwiąże farbę zamiast drewna. Do klejenia nie nadają się też powierzchnie prasowane (łatwo je rozpoznać, gdyż są błyszczące) – w tym wypadku należy zedrzeć zewnętrzną warstwę drewna za pomocą papieru ściernego przed nałożeniem kleju.
Łączenie drewna za pomocą kleju jest metodą wygodną oraz trwałą. Spoiny klejowe są bardzo mocne, zazwyczaj mocniejsze nawet niż samo drewno. Oznacza to, że przy silnym uszkodzeniu bardziej prawdopodobne jest złamanie fragmentu drewna niż odklejenie się spoiny. Większość klejów wikolowych zasycha w ciągu kilku – kilkunastu minut, jednak są w pełni utwardzone dopiero po 24 godzinach. Wiele klejów nabiera pełnej wodoodporności dopiero na kilka dni po aplikacji. Informacje dotyczące sposobu aplikacji oraz czasu, jakiego klej potrzebuje, by nabrać pełną moc, są umieszczone na instrukcji użytkowania konkretnych klejów.
